De Vruchtbare Overwinning van Volharding

Hallo, mijn naam is Laurent Ōmorita. Ik ben een van de studenten van John Mintoff Internationaal ondergeschikte middelbare school - niet de echte naam - te Valletta, Malta, die na het uitwisselingsstudent programma. Eigenlijk kom ik uit arme gezinnen, en woonde in een afgelegen dorp in Majuro, Marshall Eilanden. Gelukkig, academische prestaties die ik tijdens de lagere school bereikte maakte me kreeg een beurs, en een aanbeveling van de centrale overheid op hetzelfde moment, om mijn opleiding aan deze school blijven.


Tijdens de schoolvakanties is er, ik probeer zoveel mogelijk te leren, met inbegrip van het leren aan te passen aan nieuwe vrienden op een nieuwe school. Hoewel het moeilijk is, in feite kan ik nog steeds maak nieuwe vrienden-en het lijkt alsof ze bijna allemaal, behalve voor Gloria Bianchi. Zij is mijn klasgenoot, die is zeer bekend op school, en ze is heel slim, makkelijk in de omgang met iedereen, en ook ... erg mooi. In het begin begreep ik niet waarom ik vind het moeilijk om met haar vriend te zijn, voordat ze uiteindelijk bleek het feit dat we ook studenten die in de competitie voor School Kampioen, die altijd wordt gehouden voor rang 9 voordat het afstuderen.

Drie maanden voor het centraal examen, we moeten dichterbij elkaar leren kennen, en het begon allemaal toen ik ging door de trap naar mijn klas toen ik zag Lori was humeurig op de trap. Vanwege nieuwsgierigheid, ik benaderde haar.
                  "Hallo, Lori. Gaat het wel? 'Zei ik.
                   Ze schudde haar hoofd, een teken van ongunstig.
                  "Heb je een probleem? 'Ik ging niet verder op mijn vraag.
                  "Nee, ik wilde je iets vragen." Lori antwoordde
                  "Met alle plezier."
                  "Niet dat ik tegen je, maar waarom heb je veel vrienden in een korte tijd? En je hoeft niet alles voor je te laten zien aan iemand anders." Lori begon uitgevend woorden bijsmaak.

Ik wist dat ze wilde mijn mentale dalen met materiële welvaart te brengen. Maar ik antwoordde eerlijk.
"Hoewel ik heb niets, ik heb nog steeds hoop, passie en volharding om de dag door te komen. Dat is alles wat ik kan laten zien aan anderen."
"Je bedoelt ... volharding in wat?" Lori begon af te vragen.
"Volharding in het leren, socialiseren, en ook het opbouwen van een relatie met God."
Zonder dacht ik, zag ze dat ik droeg een kruis ketting. Het leek ze te denken over iets. Toen besefte ik dat het, realiseerde ik me dat ze wilde om God te kennen. In plaats maakte haar verdacht, Het was beter als ik niets zei. En ik van plan om van onderwerp te veranderen toen ze zei:

 

"Laurent ... toen ik hoorde wat je eerder zei, het deed me beseffen dat ik van Hem was geweest." Lori zei bedroefd.
Langzaam, haar tranen begon te druppelen, en ze begon te huilen. Mijn hemel ...
Mijn hart voelde zich schuldig zag haar huilen, en ze echt nodig heeft God nu. Onvermijdelijk, uiteindelijk probeerde ik haar op te vrolijken.
"Lori, Het spijt me als wat ik zei je huilen ..." zei ik met je schuldig te voelen.
"Geen probleem ... Laurent, als je wilt naar mijn huis te komen morgen?" Zei ze terwijl ze veegde haar tranen.
"Natuurlijk."
"Ja, ik wil om samen te leren met u voor de voorbereiding van het examen later ... En, wil je me helpen om God te kennen? 'Lori smeekte.
Wat? Is ze serieus? Ze wilde God kennen? In mijn hart, ik voelde dat er iets anders was. God hoorde haar petitie! En dit is een geweldige kans om zichzelf te introduceren aan God. Oke, ik doe het! En ik sterk mijn hart met akkoord haar verzoek.
   "Ja, Lori. Ik zal je helpen."

 

Sinds die dag, we werden steeds dichter bij elkaar. Wij streven ernaar om zoveel mogelijk te leren eerlijk te concurreren, terwijl ik probeerde om haar aan God door het lezen van het woord van God aan haar. Of het nu bij haar thuis, mijn huis, en wanneer op school. Onze nabijheid maken onze vrienden dachten dat we hadden een liefdesrelatie, terwijl ze in feite waren we nog niet zo doen. En natuurlijk, we deden het met onze volharding.

Ten slotte is de concurrentie van de School Kampioen werd afgesloten met het krijgen van een nieuwe kampioen, en de kampioen was me, terwijl Lori tweede werd gerangschikt. We waren allebei erg blij met de resultaten die we hebben gekregen. Een paar dagen later, Lori eindelijk gedoopt en erkende de Heer als haar Verlosser. Op dat moment riep ze met vol geluk. En tenslotte heb ik echt begonnen met mijn romantische relatie met haar. Zelfs als ik eerlijk mag zijn, zou ik zo hard schreeuwen als in mijn hart.

"Dank u, God!"